W ludowych metodach wspierania stawów szczególne miejsce zajmowały rośliny o działaniu rozgrzewającym i pobudzającym. Były one wykorzystywane zwłaszcza przy uczuciu sztywności, ograniczonej ruchomości oraz dyskomforcie pojawiającym się po wysiłku fizycznym lub długim bezruchu.
Chrzan był jedną z najczęściej stosowanych roślin w kontekście stawów. Kojarzono go z intensywnym działaniem rozgrzewającym, które sprzyjało poprawie ruchomości i zmniejszeniu uczucia „zastania” w stawach. W praktykach ludowych chrzan wykorzystywano tam, gdzie potrzebne było silniejsze pobudzenie okolic stawowych.
Gorczyca pełniła podobną rolę. Jej obecność łączono z poprawą krążenia w obrębie stawów i tkanek okołostawowych. Lepsze ukrwienie było postrzegane jako czynnik wspierający elastyczność i komfort ruchu, zwłaszcza przy przeciążeniach.
Liść laurowy był ceniony za wpływ na mikrokrążenie oraz rozluźnianie napiętych struktur wokół stawów. W połączeniu z roślinami rozgrzewającymi wzmacniał odczuwalne działanie i był często uwzględniany w mieszankach stosowanych przy ograniczonej swobodzie ruchu.
Czystek i nagietek uzupełniały takie zestawienia roślinne. Kojarzono je z poprawą kondycji tkanek powierzchniowych oraz zwiększeniem komfortu w obrębie stawów, co miało znaczenie przy regularnym obciążeniu ruchowym.
Zestawienie roślin rozgrzewających i wspierających krążenie stanowiło ważny element ludowych metod ukierunkowanych na poprawę sprawności stawów, ich elastyczności oraz swobody ruchu w codziennym funkcjonowaniu.